×
×

ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Πολλαπλό Μυέλωμα

Το πολλαπλούν μυέλωμα, είναι ένας τύπος καρκίνου ο οποίος προκαλείται από κακοήθη πλασματοκύτταρα. Τα κύτταρα αυτά, πολλαπλασιάζονται εντός του μυελού των οστών, και παράγουν μεγάλες ποσότητες μιας ειδικής πρωτεΐνης. Τα πλασματοκύτταρα, είναι κύτταρα που ανήκουν στην ομάδα των λευκών αιμοσφαιρίων, που σε φυσιολογικές συνθήκες παράγουν αντισώματα και αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος.

Λέμφωμα

Τα λεμφώματα είναι καρκίνοι του λεμφικού ιστού. Ταξινομούνται ανάλογα με την εμφάνιση τους, όταν τους βλέπουμε με μικροσκόπιο. Ο πιο συνηθισμένος τύπος λεμφώματος σε νέους ανθρώπους είναι η νόσος του Hodgkin. Όλοι οι άλλοι κακοήθεις όγκοι του λεμφικού ιστού είναι γνωστοί σαν λεμφώματα μη Hodgkin και διαφέρουν σημαντικά από τη νόσο του Hodgkin. Επιπλέον, διαφέρουν πολύ από τον έναν τύπο στον άλλο, ως προς τον τρόπο ανάπτυξης τους και την αντίδραση τους στη θεραπεία.

Παρεχόμενες εξετάσεις:

Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα

Τα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα (MDS) αποτελούν μια ετερογενή ομάδα κλωνικών αιμοποιητικών διαταραχών, που χαρακτηρίζονται από αναποτελεσματική αιμοποίηση, περιφερικές κυτταροπενίες, δυσπλαστικές αλλοιώσεις στα αιμοποιητικά κύτταρα του μυελού των οστών και αυξημένη πιθανότητα εκτροπής σε οξεία μυελογενή λευχαιμία.

Χρόνια Λεμφογενής Λευχαιμία

Η Χρόνια Λεμφογενής Λευχαιμία (ΧΛΛ) είναι ο πιο συχνός τύπος λευχαιμίας των ενηλίκων. Προσβάλλει κυρίως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, ενώ η εμφάνισή της σε άτομα κάτω των 40 ετών είναι σπάνια. Η ΧΛΛ μπορεί να είναι ασυμπτωματική όταν εντοπίζεται σε πρώιμα στάδια, ωστόσο είναι συνήθως μη ιάσιμη. Η ΧΛΛ αποτελεί μία μορφή καρκίνου ενός τύπου λευκών κυττάρων του αίματος, τα οποία ονομάζονται Β-λεμφοκύτταρα, που παράγονται στον μυελό των οστών και ευθύνονται για την παραγωγή αντισωμάτων, τα οποία με τη σειρά τους συμβάλλουν στην αντιμετώπιση λοιμώξεων του οργανισμού.

Χρόνια Μυελογενής Λευχαιμία

Η Χρόνια Μυελογενής Λευχαιμία (ΧΜΛ) είναι μια αιματολογική κακοήθεια, στην οποία διαταράσσεται η διαφοροποίηση των λευκών αιμοσφαιρίων, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυξημένος αριθμός ανώριμων λευκοκυττάρων στο περιφερικό αίμα . Είναι μία από τις τέσσερις συνηθέστερες μορφές λευχαιμίας, αντιπροσωπεύοντας, παγκοσμίως, το 10-15% του συνόλου των περιστατικών λευχαιμίας στους ενήλικες. Κάθε χρόνο, διαγιγνώσκονται ένα με δύο περιστατικά ανά 100.000 άτομα. Η ΧΜΛ συνήθως εμφανίζεται στη μέση ηλικία - στα 45 με 55 έτη κατά μέσο όρο - ενώ περίπου το 2% των περιστατικών είναι παιδιά.

Οξεία Λεμφογενής Λευχαιμία

Η Οξεία Λεμφογενής Λευχαιμία (ΟΛΛ) είναι μία οξεία μορφή λευχαιμίας, ή καρκίνος των λευκών κυττάρων, η οποία χαρακτηρίζεται από υπερπαραγωγή καρκινικών, πρόδρομων λευκών κυττάρων — γνωστά ως λεμφοβλάστες. Στους ασθενείς με ΟΛΛ, οι λεμφοβλάστες παράγονται στον μυελό των οστών και πολλαπλασιάζονται συνεχώς, προκαλώντας βλάβες και θάνατο με την παρεμπόδιση δημιουργίας φυσιολογικών κυττάρων — όπως ερυθρά, λευκά και αιμοπετάλια — στον μυελό και με διήθηση σε άλλα όργανα. Η ΟΛΛ είναι πιο συχνή στην παιδική ηλικία, κυρίως μεταξύ 2–5 χρονών, καθώς και σε προχωρημένη ηλικία.

Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

Η Οξεία μυελογενής λευχαιμία (ΟΜΛ), είναι ένας καρκίνος των κυττάρων της λευκής σειράς, που χαρακτηρίζεται από ραγδαία ανάπτυξη των λευκών αιμοσφαιρίων που συσσωρεύονται στο μυελό των οστών εμποδίζουν την αιμοποίηση. Η ΟΜΛ είναι η πιο κοινή οξεία λευχαιμία που προσβάλει ενήλικες, και η συχνότητά της αυξάνεται με την ηλικία. Παρόλο που η ΟΜΛ είναι σχετικά σπάνια ασθένεια, υπεύθυνη περίπου για το 1.2% θανάτων λόγω καρκίνου στις ΗΠΑ, η συχνότητα εμφάνισής της αναμένεται να αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας του πληθυσμού.

CLART ENTHERPEX

Το CLART® ENTHERPEX ανιχνεύει και ταυτοποιεί τους ανθρώπινους ερπητοϊούς και εντεροϊούς.

Το διαγνωστικό σύνολο CLART® ENTHERPEX αναπτύχθηκε για να καθορίζει με γρήγορο τρόπο την αιτία της νόσου (Herpesvirus ή Enterovirus), επιτρέποντας έτσι την υιοθέτηση της βέλτιστης θεραπευτικής προσέγγισης.

Ιοί που ανιχνεύονται:

Ανίχνευση μεταλλαγών γονιδίου c-KIT

Το γονίδιο KIT είναι μεταλλαγμένο σε περίπου ~85% των ασθενών με στρωματικούς όγκους του γαστρεντερικού σωλήνα (GIST). Η πλειονότητα των μεταλλαγών του γονιδίου KIT βρίσκονται στο εξώνιο 11 (~70%), στο εξώνιο 9 (10–15%), στο εξώνιο 13 (1–3%) και στο εξώνιο 17 (1–3%). Σπανιότερες μεταλλαγές στα εξώνια 13, 14, 17 και 18 ανευρίσκονται σε βιοψίες μετά τη χορήγηση imatinib ενώ οι ασθενείς είχαν αναπτύξει αντίσταση. ​

Ανίχνευση μεταλλαγών γονιδίου PDGFRα

Οι στρωματικοί ογκοι του γαστρεντερικού σωλήνα (GIST) φυσιολογικού τύπου δεν φέρουν μεταλλαγές στα γονίδια KIT, PDGFRα ή BRAF. Περίπου οι μισοί ασθενείς με GIST φυσιολογικού τύπου παρουσιάζουν στάσιμη νόσο για ≥ 6 μήνες σε θεραπεία δεύτερης γραμμής με με sunitinib (Heinrich et al. 2008).

Μελέτες in vitro έδειξαν ότι μεταλλαγές στο εξώνιο 12 του PDGFRα δείχνουν ευαισθησία στο imatinib και οι περισσότεροι ασθενείς όντως ανταποκρίθηκαν.

Σελίδες